I'm really missing You--
Although I find it hard to understand this
When You were completely there
As if I hadn't noticed
Lord, I love You so much that I will remember You
Carrying that cross for us
And You will help me dispose my sins
And segregate them properly
Lord, lead me closer to YOU!!!
CAUTION: hwag kang magbabasa kung kasama ka sa bcouncil o kaya'y kasama ka sa faircom.
i hate the fact that we had to pay 600 for the murder by the numbers raffle tickets. we were forced to sell those damn tickets to reach a preset 15000-peso remittance per section. and wth, poor me if i cant sell any of those freakin tickets. and who gets to get the grand prize? none other than my from-now-on closest friend (to the point na i get libres and free cash) Joanne Mendoza. hullo. what's up? kumusta naman yun. tapos meron pang fair ticket na kailangan ibenta mo for 85 pesos to your ex-schoolmates here in the metro. well duh, my friends are in the province. so i had to unreasonably pay for that grr ticket, which is impractical for me. and do you know what they tell you if you reason this out: the hell, sell it to your review center mates or to whoever is in the kalye. yebah. kumusta naman. tas, hindi lang ako mag-isa. andami-dami naming nagrereklamo sa fudge na ginawa sa pera namin. im super super broke. as in. i had to start the week fully loaded with cash, and at the end of monday, i was left with a meager 600 (without subtracting the fair ticket thing. so actually, 600-170 = 430) . the hell. that's equivalent to how much i had to pay for the raffle tickets. tapos kumusta naman ang five more days at the dorm? badtrip. i had to miss breakfasts. grr. arrghh. tapos, paano na lamang ang sarili kong interests katulad na lamang ng sonoluminescence? 150 din yun. (bale, 280 na lang pera ko). tas, wall-climbing-rappelling requirement sa alpha. minus another 50. wth. tapos ang addiction ko sa hkk. naka-apat ako + isang libre ni sir vlad. gruff. i super super hate the money loss. oo, alam kong may magandang pinatutunguhan yang pera kong yan, kahit di ko alam kung san napupunta. parang tax. pero sobra naman. super. wala na talaga akong pera. grave. salvaje. hush.
anyway, honestly, hindi ko masyadong na-enjoy yung fair. siguro partly dahil sa kakulangan ng pera. tapos, kabadtripan sa mundo. ginusto ko mang mag-bike eh hindi natuloy. whateber. kahit sinasabi ng iba na ito na ang pinakamasayang fair, i disagree. kill me if you want to. pero shut up. let me speak first. ang naenjoy ko lang ay ang pagiging fc ni edfrey at sinorpresa niya ako sa pamamagitan ng pag-baback-basa ng isang timba ng tubig. (fyi: nakapag-revenge naman ako). haha. niluto akong parang bacon. grabe. sunburnt na sunburnt ako. im super tan. i also hate the fact that i had to listen to people singing in the videoke while i dispensed redemption tickets. ang naenjoy ko ule ay ang pagtugtog ng the nerve. grabe, nakaka-lss yung the nerve. plus ang pinakaastig na up dharma down's oo. sobra, ang ganda. plus, (i can't believe i'm saying this) naaliw ako ng giniling festival. woohoo. and those were the only things i enjoyed. gruff still. woohoo!
***
woohoo:
oo - UpdHARMADown
Hindi mo lang alam naiisip kita/Baka sakali nga maisip mo ako/Hindi mo lang alam hanggang sa gabi/Inaasam makita kang muli//
Nagtapos ang lahat sa di inaasahang/Panahon at ngayon ako'y iyong iniwan/Luhaan, sugatan, di mapakinabangan/Sana’y nagtanong ka lang kung di mo lang alam/Sana’y nagtanong ka lang kung di mo lang alam//
Ako’y iyong nasaktan/Baka sakali lang maisip mo naman/Hindi mo lang alam kay tagal ng panahon/Ako’y nandirito pa rin hanggang ngayon para sa’yo//
Lumipas man ang araw na ubod ng saya/Hindi pa rin nagbabago ang aking pagsinta/Kung ako’y nagkasala patawad na sana/Ang puso kong hangal ngayon lang nagmahal//
Wooh, hindi mo lang alam ako'y iyong nasaktan/O baka sakaling ngang maisip mo naman/Puro siya na lang… sana’y ako naman/Hindi mo lang alam ika'y minamasdan/Sana’y iyong mamalayan/Hindi mo lang alam hindi mo lang alam//
Kahit tayo'y magkaibigan lang/Bumabalik lahat sa tuwing nagkukulitan/Baka sakali lang maisip mo naman/Ako’y nandito lang hindi mo lang alam/Matalino ka naman//
Kung ikaw at ako ay tunay na bigo/Sa laro na ito ay dapat bang sumuko/Sana’y di ka na lang pala aking nakilala/Kung alam ko lang ako’y iyong masasaktan/Narito, sana’y nakinig na lang ako sa nanay ko//
Hindi mo lang alam ako'y iyong nasaktan/O baka sakali ngang maisip mo naman/Puro siya na lang.. sana’y ako naman/Hindi mo lang alam ika’y minamasdan/Sana’y iyong mamalayan/Hindi mo lang alam oh//
Malas mo/Ikaw ang natipuhan ko/Hindi mo lang alam ako’y iyong nasaktan//
> lss as of today... andoy, pano ka nag-enjoy???
HAPPY BIRTHDAY shayneness. sweetness sixteenness.
HAPPY 16th birthday sa pinakaMAMAHAL kong SHAYNE CORTEZ FAJUTAGANA.
*hugs and mwahs* GOD bless!!!
and i went to bed this early
that i nearly dreamt a lot
for i woke up very lately
and found that i have not
mottled sight of auric velvet
of the night's stillness in black vibrancy
dazed in fear of criscrossed voices
mantling the heart with piteous anxiety
opened and closed simultaneously--
those circles that betroth its own kind
the startling incident that pulled my soul
into a crevice i can never escape
falling and falling and falling and falling
and never ending
and never ending
and never ending
it haunts me forever in creeping trials
that are yet to be finished but will never be
and i feel the breeze tickling my muzzle-tip
as i realize the insanity and the normality
and the intensity of the living addiction:
the best they'll ever be
and i wake up into reality
and i sense some conformity
with what i felt and saw and heard
and i jumped into conclusion
that i'll liven my delight into sensitivity
Akala mo ba'y wala na?
Kung gayo'y nagkakamali ka
Sa totoo'y andami pa nga e
Sige, subukan mo
Oo, "subukan", hindi "subukin"
Hindi yon wrong grammar
Ibig sabihin niyan: "to try", gets mo naman diba?
Akala mo ba por que yan yung turo
Yan na yung tama?
Mag-isip nga; gamitin mo yang kokote mo
TIME
TIME
Andami, gusto mo?
Siyempre--while supplies last ikanga
Mabagal ba ang service?
Konting pasensya lang ah...
Konti pa, konti pa
*takatak takatak... tching tchwing tching*
O yung resibo?
Post no bill. One way. Children crossing.
Ang gulo naman eh.
One way nga eh: DO NOT ENTER
(kung wrong number ka)
Garote de Ipanema, kelangan
Mo ng kulambo?
--Pasikot-sikot naman eh--
Ulit, from the top:
Akala mo ba'y wala na?
Kung gayo'y nagkakamali ka
Sa totoo'y andami pa nga e
Naka-booby kasi... naapakan ko e
E ganun talaga
Ako pa naman yung naglagay ng patibong
Bulok naman e. Gasgasin. Siyet.
O diba, gawa yan ng revisyon.
Tray mo kayang kumain ng
Pansit with ketsap.
Pasibol. Ang deting mo. tsong.
Agua de Beber, diba kanta yon?
Sumalubong, sumalubong at pasalubong
One, two, cut. Take three!
***
*répondez s'il vous plait *
Hi! Hi! hello! hi! hi!...hello! hello! hi! hello! hello!
Woohoo! Talagang nakakabless yung camp! Tapos aliw yung worship! Kung dati naiinggit ako sa mga tao-taong kumakanta ng worship songs to the point na nag-iimbento ako ng lyrics, ngayon ako naman yung mang-iinggit. haha, biro lang. ayan. aliw kasi yung songs, sobra. tapos yung mga talks sobrang nakakainspire. parang rags to riches kasi silang lahat eh--mga tipong suicidal, malaking galit sa mundo, lasinggero, pasaway, tapos magiging servant ni Lord, diba nakakainspire? oo. sobra. idol... woohoo.
nakakabitin nga lang yung camp. gusto ko pa... kung kayong service team ay may slow-mo, fast, action, malamya, at w/ feelings, ako naman gusto ko ng repeat. repeat. repeat. repeat. gusto kong ulit-ulitin. parang antagal kong nasa-gym. pero di nga dun natatapos diba??? yebah. woohoo. astig nung songs. ayy. mali pala, chada yung songs.
mas magandang stress-reliever yung chada kaysa sa donkey-yeehoh ni joy. ahaha.
chada and shuckers. woohoo... go YFC. YFC Peters. All the time, GOD is good. GOD ROCKS!
hindi yung bolpen ah! hindi yung retractable. oo. yung tipong pagtrinansliterate mo, maiintindihan mo.
naiirita ako sa iyo. stop. tinalo mo pa ako sa katamaran. stop. pero, ikaw kasi walang karapatan maging tamad. stop. requirement sa iyo yun eh. stop. bukod dun, ikaw ang unang-unang kinainisan ko nang sobra-sobra. stop. tapos, manggugulo pa yung acads. stop. tapos, eepal ka nanaman. stop. para ka talagang masamang fireman. stop. yung tipong pinapatay yung apoy na nagdudulot ng kabutihan. stop. oo, fireman ka. stop. and you put out the fire in me. stop. isa ka ring hangin. stop. diba yung apoy kailangan ng hangin? stop. pero kapag sobra-sobra, ikinasasama rin nito. stop. ikaw ay isang malaking hangin na pinatay ang maliit na apoy sa aking puso. stop. kung paunti-unti lang sana iyon e di lumaki yung apoy, tas kahit ilang units pa yan ng hangin ay tutulong din yan sa pagpapalaki ng apoy. stop. pero hindi e, kailangan patayin mo yung apoy bago ito lumaki. stop.
antonym ng dreamweaver. stop. bakit ba kasi? stop. tas mas lalung nakakainis kasi dinamay mo pa yung ibang tao. stop. kelangan mo bang maging kontrabida sa lahat. stop. hindi ko sinasabi na bida ako, pero parang tinitiris mo yung puso ko. stop. aba. stop. oo, kung alam mo lang kung ano naramdaman ko nun. stop. naging hilaw ako nun. stop. kaya nga ako lumapit dahil dun sa gusto ko. stop. tapos, ikaw rin pala yung magpapalayo sakin dun sa ginusto ko. stop. domino effect kasi e. stop. pero hindi ko pa rin masabi na ikaw yung may kasalanan. stop. di kita masisi kasi wala akong makitang mali dun sa ginawa mo. stop. kaso, pinangarap ko yun eh. stop. parang kastilyong buhangin. stop. sandali lang kung makamit. stop. tapos, biglang maglalaho. stop. naiinis ako sa sarili ko. stop. kasi lahat na lang ng ginagawa ko ay maling desisyon. stop.
pero gagayahin kita, magiging tamad na rin ako sa ngayon. stop. pero sa mga bagay lang na konektado sa iyo. stop. sorry ahh, alam kong masama, pero it's a choice of the lesser evil. stop. kelangan ko kasing ilabas eh. stop. baka kasi kung pigilan ko pa, mas malaking bwelo ang magdulot ng mas malaking epekto. stop. sorry, pero mula ngayon, hindi lahat ng gusto mo makukuha mo. stop. ok? stop.
buti na lang may mga taong nakakapagpalimot sa mga problema ko. may i say thanks. salamat na nandun ka kung kailan kailangan kita. di ako sanay na mapindot kaya anlabo ko kapag napipindot ako. ok? yun lang.
***
"love is intangible, yet it touches you!"
kumusta naman iyon? uhm. pila.pila.pila... antay. tayo. pila.
abay iba-iba pala yung sets ng questions sa upcat. aliw. pero pano nila iyon maikukumpara diba? i mean, meron ding halong luck para pumasa. bat kasi nila iniba, diba? take this: student A and student B have different sets of questions. si A ay eksperto sa cell parts, si B naman sa metabolism. pano pag natyempuhan na si A ay may questions tungkol sa cell pero hindi yung parts, kunwari growth. tapos si B yung questions niya may cell parts (instead na growth) tapos meron din nung metabolism. gets mo? kung by chance napunta kay A yung questionnaire ni B, maswerte siya kasi may cell parts. tapos kay B napunta yung kay A, good luck nalang. diba? ang hirap macompare yung difficulties diba? anduga duga talaga.
tapos nag-antay ako dun mula 10 hanggang 1. aba, putik na bocobo iyan. 12.30 diba? bakit biglang 1 pa kami magsisimula. yun tuloy, natapos kami mga 6.30. ano ba??? nag-skedyul pa kayo... ahaha. kamukha ni nico rogelio ang aming proctor. as in. tatay niya ata yun eh.
tapos yung reading compre ang hirap. pero may part dun na kwento nung "my father goes to court", at skinim ko na lang yun. hahaha. thanks mam jam. haha.
touché
Aba! Pagtingin ko sa likod, nandun pa rin siya! yung kaninang nasa likod ko, nandun pa rin! ba naman kasi, mag-isa ako nun! mag-isa, walang kasama kundi ang aking weekly school supplies na binili sa nat'l! tapos, may stalker, sa likod! oo, kanina pa yon eh. mistulang holdaper, o worse, kidnapper, o much worse, may crush sakin (*i'm giving you the permission to say: KAPAL*). HAHA. pero, kwento ko na nga.
naglalakad ako nun. tas nung siya'y hindi pa nasa aking likod at nakatayo lang sa harap ko, tumingin siya weirdly. tapos, nung nasa likod ko na siya, naglakad siya. oo, sumunod, hanggang sa escalator, pababa. *tas tingin sa likod, aba, nandyan pa*. tas baba pa ng isang floor. tas nandyan pa rin. tas baba pa ng isang floor (aba nasa escalator pa rin pababa). akyat ako dun sa previous floor. setting: nasa magkatabing escalators kami, siya: pababa; ako: pataas, tas tumingin ako sa malayo. tapos, nung nasa taas na ako at nasa baba na siya, umakyat siya ule. punyemas, bakit??? takbo, takbo, takbo, takbo. haay. wala na siya. kakilakilabot. haay.
may gas! gas abelgas, help me. thank you, bow! takot na akong maglakad mag-isa sa mall. may gas. kuya, kuya. may gas. bow
alam mo ba kung ano ang silbi ng strikethrough??? san nga ba to nanggaling?
ako, sa totoo lang, di ko alam eh. kasi diba, strikethroughs are non-virtually for erasures, pero kung iisipin mo, diba ang senseless ng strikethrough sa computers? kasi bat pa inimbento yung backspace at del kung meron na man palang strikethrough, or the other way around: bat pa inimbento yung strikethrough kung pwede naman palang backspace at del. *i'm making sense ryt?*
pero napansin ko lang, ginagamit ko pala yung strikethrough. ahaha. yep. pero, i actually didn't know what it stood for. ginaya ko lang tong concept of strikethrough. kung mapapansin niyo, may strikethroughs dun sa description ko sa aking sarili sa baba. i took the idea from a certain professional journalist na gumamit ng strikethroughs sa kanyang blog descrition. manggagaya lang ako, at binase ko yung paggamit ko dun sa strikethrough based on my comprehension of that journalist's description. and she used the strikethrough to cross out what she is not anymore. she strikethroughed her previous ages to keep track of the age she started blogging. that's kind of smart to do, so i copied. but, just now i realized like any other word in the English dictionary, that a thing may mean a lot of things. for instance, the word save may mean to free from danger, but it could also mean except. the word orange may mean the orange fruit, or it may mean the adjective that describes color. You may mean singular, or it could mean plural. anyway, my point here is a lot of stuff means a lot of stuff, and the danger of ambiguity is perspective. misunderstanding is caused by ambiguity as a person may think that one word the other person says is far off from what that other person means.
get it? strikethroughs may mean a lot: for erasures (but i think that it's impractical to use a strikethrough in typing because there is the backspace key), for crossing out history, without forgetting what that history is, or even broadcasting that you've changed, and you aren't like that anymore. it may even be used against math; when you've had a lot of great scores in math and you suddenly fail, you'll hate it. strikethroughs may have a positive or a negative connotation. one good thing may seem one bad thing for another. strikethroughs may also mean something you want but you can't have or something you want to do but you can't do it anymore. but, strikethroughs may also mean emphasis, such as highlighting. but, gruff, i'm goin' round the bend; i can't list all those things.
gustuhin ko mang mag-strikethrough nang magstrikethrough, siguro i have to back off a little bit. alam mo yun, pag natutunan mo ang isang bagay for the first time, gagawin mo to all day long kasi may bago kang natutunan. kunwari, whistling, when one learns how to whistle, all day long wala na siyang gagawin kundi mag-whistle. achievement kasi eh. ganun din ako, pag natutunan ko ang isang bagay na gamitin, maaaliw akong ulit-ulitin ito. kaya nung natutunan kong mag-strikethrough, i had to strikethrough everything i had the opportunity to strikethrough. kaya sa lahat ng hindi makaintindi sa akin sa paminsan minsan, paumanhin.
Swirly Bitz na tunaw
weirdly and funnily, i had the urge to join Philippine Idol (F na F noh?).
lalu na nung narinig ko yung mga nag-auaudition sa sm. at mas lalu akong natempt na sumali dahil nandun na eh. nasa may audition venue na ako nung mismong audition date eh. kaso nga lang kelangan 16-28. eh di sabi ko: alam ko na! mag-aaral muna ako. tas, mag-prapractice. tas, after 5 years (by then 20 na ako) sasali na ako. if ever, vote for me, k? haha. wala lang. and considering i sang the whole summer. mapa-field bio. review. sa banyo. sa lrt. and i had a lot of fun. eh kung PPS na lang kaya? hehe.
matapos ang field bio at ang review, nag-aral ako. oo, nagpakanerd. kasi, aanayin lang yung mga libro sa bahay. napilitan lang ako actually kasi ang ganda ng mga libro tas nakapanghihinayang lang na binili, pero never pang binasa. makapal, with colored pics, tas doctorate-level authors. yan yung mga tipong gustong gusto ko talagang basahin eh. and to tell you, i learned a lot. but i won't tell you what because i just don't want to. *eh bat ko pa kaya minention?*
i have to stop swearing. got yogurt?
haha! all things must come to an end. some of the characters died but the x-men live on. yebah! got yogurt??
What’s up with you?
Yeah…
***
Field biology
I’m finally back to civilization. Yebah!
Alam mo na yon!
Hinati yung 12 students into two. I was with kevgon, jdavid, hopee, ria caringal and gihan.
Pumunta yung group namin first sa Taklong Island with Ma’am Len and Dr. Melanie Cheng.
Marine and mangrove ecosystems. Haha na-sting ako ng box jellyfish. Mahapding ewan and mafefeel mo. At FYI: ang Australian box jellyfish ay deadly. Just 3 minutes and you’re krekkh. Buti na lang I never had an encounter with it. Just the pinoy one. At alam mo ba kung ano ang solusyon sa hapde? Guess what! Vinegar o ihi. I was so lucky na nung na-sting ako ay ubos na yung suka, so I had to micturate on it.
Ngapala, if you were texting me for the past few weeks, hwag kayong magtaka kung never akong nag-reply. Paminsan-minsan lang yung signal, tas if a message isn’t opened for 24 hours, default siyang madedelete.
Ganito kasi yon. Isa-isa kaming na-sting. First was Gihan, ang Diyosa ng Stings. Even before reaching Taklong na-sting na siya.
Then, sunod-sunod na, leaving just me and Dr. Cheng unstung. When we were laying the transect on the beach, I blurted out to Jerome, “Maswerte ba ako at di pa ako na-stisting?” Tapos, just a minute after, near-shore, I stepped on that plump, little white-translucent, jelly-ace head, and the floating imp gave its all by wrapping its nematocysts on my feet. Arrghh! Nagulat talaga ako. Napaka-coincidental naman na just after I said na “Maswerte ba ako…,” ay linatigo ako nung jellyace na iyon.
At naiwan pa yung nematocysts sa paa ko, which was very much negatively effective. Magkakaroon ng burning sensation even if na-detach yung tentacles dun sa medusoid head.
Can’t tell you much more but it was so FUN.
Sibaliw Research Station naman. The station was up in the mountains, reached only after a seven-hour hike uphill. At our pace.
Tas umulan pa nung nag-hike kami. Wet n’ wild, tired and freezing, hungry and reluctant. That’s how I felt. Sila naman, they felt like they were going to black out and faint. Makitid pa yung daan, if you make a false move, you’ll roll into the creeping hell below. You had to grab anything, from tree-trunks to prop roots and rocks. Sometimes you had to fondle wicker-moss and fungi. Growl. Disgusting, and you’re taking it from a guy who’s game with everything related to field bio. Just up in the station, after Gihan got stung by a bee, you’ll see and hear various hornbill species. Penelopides panini panini and Aceros waldeni (*kung nagtataka ka kung bat nerdy ang usapan, mas magugulat ka kung kasama mo si Sir Espinas. Thousands of scientific names ang alam niya, usu. plants, and he easily distinguishes them just by sight.). Meron ding mga bastos-birds like Philippine bulbul at elegant tit. Di ako malisyoso pero bastos-names talaga yun. And they’re named so because of their respective physical features. Enough. We did birdwatching, improvised volleyball and jungle survival techniques. We learned how to make fire and cook rice using bamboos. I was able to do it on my first try. We rappelled too.
Then, the fun part was telemetry. The group was subdivided and we had a contest (mala-amazing race-mixed-with-survivor-challenge). Both subgroups were given antennae and three different transmitters were secretly scattered up in the mountain forests. Our job was to locate the transmitters, and memorize the secret code written on each. First team to give all three codes wins the bonus. The three transmitters symbolized three different organisms. Given just clues about habitat and what they eat, we won (obviously, because I wouldn’t have told you about the contest if we lost, *haha, plastic)!
Fun, fun , FUN!
***
PBB
During oral reports, our sort of gimmicks were usually PBB-related. We watched every episode during the first PBB teen week. At alam mo ba? May kakilala ako dun.
Nagulat talaga ako nung nakita ko sa tv yung ex-crush ko. Yung kaklase ko. Yep. Hair-raiser talaga. Di ko akalain na sasali siya sa pbb. Ex-crush ko si KIM. Kimberly Chiu. Heartthrob siya ng school nun. Isang Chinese sectarian school sa Tacloban ang nagpakilala sa amin. Sacred Heart School. First time I saw her, drop-dead talaga. Yeah! Ganun ako kababaw nun. May-ari siya ng isang grocery-like store. Tas before kami naging magkaklase, dun sa store ko siya nakilala. Mom was friends with her mom.
So we shopped around their store, and that’s when I first saw her. She just immigrated from Cebu. Speaking Cebuano, and seemingly elegant, yet simple. I wanted to know her. Tapos yun, bull’s eye, naging magkaklase kami. Aliw talaga yun. Inaabangan ko talaga dati yung times na naging pairs kami with anything little like Chinese recitation and declamation. Haha. Kilig! Tas ang labo talaga, kasi mas asta-bata siya ngayon kaysa dati. Tas mas maganda siya dati, pero maganda pa rin naman siya ngayon. Ginagawa niya pa rin pala ngayon yung yoga-like exhibitions. Kaaliw, matagal-tagal na rin. Ba’t kasi lumipat siya ng Cebu? Nabankrupt nganaman sila dati. Balor-milyones yung mansion nila nun eh. Sabi ng mom ko, kaya raw lumipat sa Cebu kasi sobrang mahal nung bahay at di na mabayaran dahil sa bankruptcy. Anyway, namimiss ko na rin siya, yung ex-crush ko. Mabait yan, promise. So, anytime she gets nominated (buti na lang at safe na safe siya ngayon), vote for her! Get it? Got it? Good!
***
Bora
Nothing special. I recommend you’d rather go to Club Paradise in Palawan (near Coron) if you’d like to spend some time with the beach. I overestimated Bora. Don’t expect too much from it because it’s just the name. I never felt that I was in Bora. Nothing much. The only thing I enjoyed was the sand-castles and the hand-painted shirt I got for my bro. Nothing more.
…catch you later!
***
Hithit lang. Oo. Ano ba ang meron sa napakalecheng stick na to? Bakit ba? Peste naman oh. Ano ba? Kung gagastos ka na lang para sa sarili mong mga rason, wag mo naman sana idamay ang mga magulang nating nagkakandahirap na hindi mabawasan ng kahit isang pisong pinagpawisan. Alam mo bang hindi lang ikaw ang nadadamay sa mga epekto ng stick na yan. Wag mo naman sanang gaguhin ang perang pinapadala nila para sa mga gastusin natin. Sana lang kung bibili ka ng walang-kwentang box ng Marlboro ay hindi mo ipapakita sa akin nang harap-harapan. Walang hiya. Akala ko pa naman ay nag-withdraw ka para sa pagkain natin. Yun pala, kaya mo pinilit na ikaw ang mag-wiwithdraw ay dahil bibili ka ng lecheng sigarilyong yan. Kung alam mo lang ang mga hirap na pinagdadaanan nina dad at mom para lang tayo mabuhay. Hindi ba halatang naka-maskara sila kung bumisita satin; hindi ba halatang nagkukunwari silang masaya despite sa hirap ng paghahanap ng pera? Alam naman nating dalawa na sa kabila ng mga shopping at gastos ay pinagtatrabahuan nila yun. Bwiset ka! Sana man lang wag mo akong bubugahan ng pesteng usok na yan. Alam mo namang sakitin tong kapatid mo diba? Diba dagdag gastos na naman yun sa mga magulang natin? Langhiya ka. Kaasar ka. Kahit ano pa mang rason yan. Kabobohan man o katangahan at nagpauto ka sa stick na yan. Wala akong pakealam. Sobra na eh. Kung sasabihin mo lang sakin na “Eh hindi naman natin alam kung kailan tayo mamatay,” aba’y wala kang karapatang ilagay sa living hell yung mga pumapaligid sa iyo. Wala kang kwenta. Ayusin mo yang buhay mo. Ewan ko ba? Imbes na ikaw ang keeper ko, ako pa ata ang nag-aalaga sa iyo eh. Ano ka ba? Diba ikaw ang mas nakakatanda sating dalawa? Mag-isip nga. Ikaw ang kumbaga mas matalino dahil sa tagal ng age gap natin. Tapos dadagdagan pa ng amoy-alak. Langhiya ka. Kung gagastos ka na lang, sana stipends mo (na wala naman talaga) o kung anumang sweldong hindi mo naman talaga matatanggap dahil sa dependent ka pa sa mga magulang natin ang gamitin mo. Kahit magbebente ka na, wala kang karapatang maging parasite sa mga magulang natin kasi hindi ka pa naman kumikita. At kahit kumikita ka na ay wag mo sanang gamitin yun sa bisyo. Badtrip ka talaga. Bakit ka ba ganyan? Bibili ka ng isang bagong box sa grocery tapos may makikita yung kapatid mong isa pang box ng sigarilyong hindi pa ubos sa bag mo? Wala ka talagang kwenta. Okay lang sana kung bibili ka ng bagong bag o sapatos o shirt o pantalon sa celio kahit na sandamukal na ang mga kagamitan mo. Eh pero Marlboro pa talaga. Sobra na talaga eh. Eh pano pag magkasakit ka, sina dad at mom rin ang gagastos diba? Tumigil ka na nga. Mahiya ka naman sa lahi mo. Bwiset. Damn you. Sana lang ay magbago ka. Magbago ka na. Putik, lumalabas talagang ako yung nag-aalaga sa iyo eh. Pero dapat the other way around. Please naman. Tumigil ka na…
long time no update.
yeah. sodium went out last Thursday (16th). rob galle. 11:00. lunch. studio pic. bowling and billiards. then, movie: SHE'S THE MAN.
all i can say about the movie is: same ol' same ol'. yet, outright fun. yep
aliw naman yung lakad. nganaman, 14 people. as old robin hood had for his sidekicks, let me say, "the more the merrier."
anyway, three down, one more year. i'll miss y'all.
currently feeling: pissed by 3G. patalo ka. bakit naman lahat pa kami dinamay mo sa katamaran mo? damn you. tapos ako pa ang gumawa ng ow report natin. langhiya ka. buti tumaas ako dun. pero still, patalo ka. if ever binabasa mo to, isipin mo na lang: paano na si val? mahiya ka naman. alam ko you have the right to slack off, pero sana inisip mo rin kami. i'm pissed. super pissed. fill in the blanks **** ***.
217: prom - expected much more than the rubber millefeuille
damn issues in pisay
prayers to philly, to my province, to pisay, and to ms. gelyn fabro
***
what the heck is happening around?
uhm. i know it's odd to start an entry with the word "uhm", especially since this entry is for GOD. Ngayon lang ako nakapagpost ng entry for God. Antagal ko nang sinasabi na magpopost ako ng at least an entry for God kasi I have time to make rants about useless stuff like that one time when I posted an image pero I never really offered something about God. "Uhm" kasi di ko alam pano simulan. "Uhm" kasi baka magkamali ako sa mga sasabihin ko. "Uhm" kasi gusto kong maging super galing ng post ko for God.
Firstly, when I heard about the camp I was certain I would be going, but I wasn't really excited about it. Siguro, at first impluwensya lang nina greggy at rayray. Tapos, macoconsume pa yung weekend. Pero, I never doubted na pupunta ako.
More or less 28 lang kaming nag-attend(not sure), pero ang sabi ni mam edulan, "Kahit 28 lang tayo, napupuno naman yung buong gym ng pagmamahal natin kay God." (not verbatim) Yun. ang nagpunta ay sina ate julia, kuya jerome. si greggy, ray2, nico r., jason gaguan, ate dane, hiyas, at tin cangas (at ako). si anthony quitay, si krizelle, si iya, si gabby, si kim (08). tapos, sina kevin roque, jio, gian dapul, jigs, si josh (at kung sino man ang nakalimutan ko). anyway, andami ko nang friends. hah. puro prayer, food, cards at basketbol lang kami sa breaks. hah. naka3-point shots ako. take note: shotS with a capital S.
ang saya niya. pwamis. nag-talk pa nga si kuya obet cabrillas (yung guy sa retreat; yung composer na gumawa ng pang-harana tas basted pa rin). ang saya niya. ngek ang lame. wala akong masabi. eto na.
uhm, Lord. Salamat po na nakapunta po ako ng camp. Salamat at marami po akong natutunan nung camp. Salamat sa lahat ng nagpunta. Salamat kay greggy at ray2; malaki po silang impluwensya. Salamat kay Sir Englats na nagluto ng napakasarap naming pagkain. Salamat kay Father Mon, kay Sir Sepulveda, kay Mam Gilereza (spelled as pronounced yan, di ko alam yung spelling eh), kay Mam Edulan, kay Ate Tin, kay Kuya Obet. Salamat kay Kuya Nilo (tama ba?), yung nag-help saming maglinis at magligpit. Salamat kay Mam Bonifacio, kay Mam Aimee. Salamat ng po sa lahat Lord. Salamat po sa three-point-shot achievements ko. Lord, sana po mas marami na kaming makapunta next time. Salamat din po at bio labrep lang at chem proj yung major requirements next week. Salamat po at nabigyan po Ninyo ako ng pagkakataon na makasama. Salamat sa sleeping bag. Salamat at nagbukas yung dorm.
Patawarin Niyo po ako sa mga kasalanan ko. Sa sloth. Sa extravagance, at iba pa po. Sana po hindi po namin makalimutan ang lahat ng natutunan namin, at hindi lang po namin eto maiapply for the first few days after the camp, but for the rest of our lives po. Lord, i-guide niyo po kami as we rekindle our passion, revitalize our mission, release our potentials, and regain our vision. Tulungan Niyo po yung mga nagugutom sa Africa, at sa kung saan pa man. Kahit po payat ako, I'm sure more people need more food than me. Pagpasensyahan Niyo po Lord na matagal pa before ako nakapagsulat for You. Lord, iaalay ko po ang mga achievements and goals ko for You. Continue to bless us with Your guiding spirit Lord, at sana marami po ang mainspire to live for Christ. Salamat din po pala sa mga friends nung camp. Kahit po kaunting time lang yung nabigay samin to spend with them, i felt safe and secure with them. Madali ko silang nakausap.
I-guide Niyo rin po yung parents ko atsaka yung relatives ko at home. Ang laki pong sacrifices ang ginagawa nila for me and my bro. Salamat din po at nanalo si Rob sa contest atsaka sina kevin gon, eduard at jason dj, kasi po pupunta po sana si Rob sa camp, pero dahil may contest siya, a short while lang siya nandun. Lord, tulungan Niyo po akong maging closer to You. In Jesus' name, I pray. Amen
